Ο Γόρδιος δεσμός - του Μίκη Θεοδωράκη 19.10.2019

Απ’ όσο γνωρίζω, ένας από τους βασικούς όρους των Μνημονίων είναι και η παράδοση του εθνικού μας πλούτου στους δανειστές μας. Και ερωτώ την Κυβέρνηση εάν ισχύει ακόμα ο όρος αυτός. Γιατί εάν ισχύει, τότε δεν έχουμε το δικαίωμα να παράξουμε πλούτο. Δηλαδή οικονομική ανάπτυξη. Γιατί αυτομάτως η αξία του πλούτου που θα παραχθεί, οφείλει να κατατεθεί στο Ταμείο των δανειστών μας. Με λίγα λόγια, σύμφωνα με το Μνημόνιο, δεν έχουμε το δικαίωμα της οικονομικής ανόρθωσης της χώρας δίχως την έγκριση των δανειστών μας.

Τότε, πώς θα πάμε μπροστά; Μόνο με τις ξένες επενδύσεις;

Αυτοί οι φόβοι μου δυστυχώς επιβεβαιώνονται από το γεγονός ότι και η παρούσα κυβέρνηση όπως και οι προηγούμενες δεν ανακηρύσσει την ελληνική ΑΟΖ και ως εκ τούτου ενώ η Κύπρος κάνει γεωτρήσεις, στη δική μας ΑΟΖ εμείς δεν κάνουμε. Γιατί όπως είπα, ο πλούτος της δικής μας ΑΟΖ δεν μας ανήκει εφ’ όσον δεν έχουμε ξεπληρώσει τα δάνεια. Τα οποία, ενώ κανονικά θα έπρεπε να ελαττωθούν μετά από τα χρόνια της λιτότητας που μας επιβάλανε οι δανειστές μας, αντιθέτως αυξήθηκαν σε βαθμό που η χώρα μας να ανήκει για πολλές δεκαετίες ακόμα στους δανειστές μας. Οι οποίοι από τη μια μεριά κατέβασαν πολλά σκαλιά το επίπεδο της ζωής μας, ενώ από την άλλη μας φόρτωναν με νέα οικονομικά βάρη, ώστε να καρπώνονται όλα τα έσοδα από τον εθνικό μας πλούτο για πολλές δεκαετίες. Ίσως για πάντα!

Εύχομαι αυτή η κυβέρνηση να έχει καταργήσει αυτόν τον επαίσχυντο όρο που μαζί με την παράδοση και της εθνικής μας ανεξαρτησίας αποτελούν τις δύο αιτίες της βαθειάς κρίσης στην οποία μας έχουν οδηγήσει.

Σε αντίθεση με μας, βλέπουμε την Πορτογαλία και την Ιρλανδία να προχωρούν με άλματα, ακριβώς γιατί τα δικά τους Μνημόνια ήσαν αποκλειστικά οικονομικού χαρακτήρα. Γεγονός που αποδεικνύειότι οι Ευρωπαίοι δανειστές μας μάς αντιμετώπισαν σαν λαό β΄ κατηγορίας.

Πέρασαν 100 ημέρες με πλήθος θετικών κατά την άποψή μου ενεργειών, κύριε Μητσοτάκη. Λυπάμαι που θα το πω, όμως δεν είδα ακόμα αυτή η θετική σας πρόθεση να περνά στην καθημερινότητα του λαού μας. Π.χ. την ελάττωση της ανεργίας. Επίσης οι μισθοί εξακολουθούν να παραμένουν στα 400 ευρώ χωρίς να υπάρχει άμεση προοπτική για αύξηση.

Μετά τα μαύρα χρόνια που πέρασαν οι Έλληνες, θα έπρεπε σήμερα να βλέπουν καθαρά ότι η μηχανή παραγωγής πλούτου, η οικονομική ανάπτυξη μπαίνει επί τέλους μπροστά με δεκάδες, εκατοντάδες τρόπους ανόρθωσης της εθνικής οικονομίας και κατ’ επέκταση της κοινωνικής μας ανάπτυξης.
Τι φταίει;

Εάν όπως πολύ το φοβάμαι, ισχύουν ακόμα οι όροι που αφορούν την εθνική μας ανεξαρτησία και τον εθνικό μας πλούτο, τότε πιστεύω ότι η σημερινή κυβέρνηση πολύ σύντομα θα χάσει την ελπίδα που στήριξε επάνω της το 40% των Ελλήνων για την μεγάλη και βαθειά αλλαγή που μονάχα η εκμετάλλευση του εθνικού μας πλούτου μπορεί να φέρει.

Ο Γόρδιος δεσμός δεν λύνεται αλλά κόβεται.
Αυτό είναι το σπαθί σας. Και αυτό θέλει το 100% των Ελλήνων.

Αθήνα, 18.10.2019

Μίκης Θεοδωράκης

http://www.mikistheodorakis.gr

"Τύμπανα Πολέμου" του Μίκη Θεοδωράκη 28.08.2013

- Τα τύμπανα πολέμου ηχούν και πάλι στη Μέση Ανατολή.

Νέος στόχος η Συρία.

- Το έχουμε, νομίζω, πει. Κάθε τόσο πρέπει να γίνεται και ένας πόλεμος για να κρατηθεί το επίπεδο ζωής στις χώρες που στηρίζουν την κοινωνική τους ανάπτυξη στην εξαγωγή του μαύρου θανάτου. Κάποτε ο πρόεδρος Μιττεράν μου εκμυστηρεύθηκε ότι εάν δεν πουλήσουν όπλα, θα πέσει κάθετα το επίπεδο της ζωής στην Γαλλία. Και όταν λέμε «όπλα», πρόσθεσε, εννοούμε μεγάλα, χοντρά, ακριβά, όπως αεροπλάνα, υποβρύχια, τανκς, πυραύλους και φυσικά σφαίρες, εκατομμύρια σφαίρες.

 - Και χημικά; τον ρώτησα, γιατί ήξερα.

- Αυτό δεν μπορώ να το πω, μου απάντησε με το γνωστό γαλατικό του ειρωνικό μειδίαμα. Αφού αυτός ο ίδιος είχε φροντίσει να σώσει τον γιο μου βάζοντάς τον στο μοναδικό στον κόσμο υπερσύγχρονο «διαστημικό» στρατιωτικό νοσοκομείο του Παρισιού που ήταν παράρτημα του εργαστηρίου παραγωγής χημικών, που τότε εφοδίαζαν τον Σαντάμ με αυτά, στον πόλεμο κατά του Ιράν. Τα χημικά εξόντωναν τους Ιρανούς και όσους δεν πέθαιναν «όπως θα έπρεπε» αλλά είχαν βαρειά εγκαύματα τους έφερναν σ’ αυτό το νοσοκομείο για να τους εξετάσουν βασικά οι επιστήμονες που έφτιαχναν τα χημικά και να διαπιστώνουν ποιο σφάλμα έκαναν στο κοκταίηλ των χημικών και έζησαν οι τραυματίες αυτοί ενώ κανονικά «έπρεπε» να πεθάνουν… Έτσι μ’ αυτόν τον «ανθρωπιστικό» τρόπο -γιατί παράλληλα οι γιατροί βελτίωναν τις μεθόδους θεραπείας εγκαυμάτων- οι χημικοί των εργαστηρίων του μαύρου θανάτου βελτίωναν τις επιδόσεις τους! Σκέφτομαι την ικανοποίηση των επιστημόνων θανάτου όπου γης από το τελευταίο τους κατόρθωμα, τα εκατοντάδες παιδάκια στη Συρία, για να κρατηθεί ψηλά το επίπεδο ζωής ενός ακόμα προπύργιου της Δημοκρατίας και της υπεράσπισης της Ασφάλειας και της Ειρήνης σε περιοχή με υπανάπτυκτους λαούς.

- Μ.Θ. Και γιατί, κύριε Πρόεδρε, αντί να πουλάτε θάνατο δεν φροντίζετε να πουλάτε ειρήνη; Αντί για σφαίρες τρόφιμα, αντί για πυραύλους ψυγεία, αντί για κανόνια αυτοκίνητα, τηλεοράσεις, έπιπλα, σχολεία, βιβλία, ρούχα, αρώματα! Οι πόλεμοι δεν γίνονται μόνο για τα κέρδη;

- Φ. ΜΙΤ. Γίνονται για να παταχθεί η τρομοκρατία, οι εθνικισμοί, οι φανατισμοί

- Μ.Θ. Κι εσείς τι είσθε; Χωροφύλακες;

- Φ. ΜΙΤ. Ποιοι εμείς; Το Συμβούλιο Ασφαλείας αποφασίζει.

- Μ.Θ. Το λέτε σοβαρά; Αφού υπάρχουν χώρες που δεν συμφωνούν.

- Φ.ΜΙΤ. Τότε απευθυνόμαστε στον ΟΗΕ, στην πλειοψηφία των Εθνών.

- Μ.Θ. Κορέα, Βιετνάμ, Αφρική, Νότια Αμερική… Μόνο αυτοί οι λαοί είναι άτακτοι;

Υπανάπτυκτοι; Κακοί; Κι αυτό το λέτε αυτό εσείς, ένας Γάλλος που έζησε από πρώτο χέρι την καλωσύνη, την Ανάπτυξη και την Τάξη της Χιτλερικής Γερμανίας… Υπάρχει τάχα ένας λαός σε όλο τον υπανάπτυκτο κόσμο που να έχει φτάσει την βαρβαρότητα και την κτηνωδία στα επίπεδα αυτής της ευρωπαϊκής χώρας;

*

Ήταν τότε που φιλοξενούσα τον Πρόεδρο της Γαλλίας στο σπίτι μου στο Βραχάτι. Όπως ξέρετε, ποτέ δεν αναφέρθηκα στις προσωπικές μας συζητήσεις, γιατί έτσι έπρεπε να κάνω. Πέρασαν όμως πολλά χρόνια και πιστεύω ότι αυτά τα λόγια που αποκαλύπτω, δεν θίγουν τη μνήμη του μεγάλου φίλου.

Μου δίνουν όμως το έναυσμα για να προχωρήσω σε ορισμένες σκέψεις με αφορμή τους πολέμους που σχεδόν κάθε χρόνο κάνουν εδώ κι εκεί οι ίδιες πάντα χώρες: ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία, Ισραήλ και η Γερμανία να ακολουθεί προσεκτικά. Τι το κοινό έχουν; Έχουν πολλά. Όμως εγώ θα αναφερθώ στο γεγονός ότι οι πολεμικές τους βιομηχανίες μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου άρχισαν να παίρνουν ολοένα και μεγαλύτερο μερίδιο στο σύνολο των παραγωγικών σχέσεων και δυνάμεων και επομένως και στους εθνικούς προϋπολογισμούς αυτών των κρατών, σε σημείο που, όπως το είπε κι ο Μιττεράν, να εξαρτάται το επίπεδο ζωής της χώρας από τα κέρδη της εξαγωγής του μαύρου θανάτου.

Όμως αυτή η τεράστια σημασία των πολεμικών βιομηχανιών στη ζωή ενός έθνους δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στα οικονομικά πλαίσια. Διότι διαβρώνει με πολλούς τρόπους ολόκληρη την κοινωνία. Και κυρίως ψυχολογικούς, ιδεολογικούς, πολιτικούς και φυσικά στρατιωτικούς. Τα εκατομμύρια εργάτες στις πολεμικές βιομηχανίες, οι οικογένειές τους, το κοινωνικό περιβάλλον στις μικρές πόλεις, όπου υπάρχουν πολεμικά εργοστάσια. Οι στρατιωτικοί που η ψυχολογία τους ανεβαίνει με το αίσθημα της δύναμης, της ανωτερότητας, της εθνικής ισχύος, της βίας που ξεπερνά τα όρια κάθε ελέγχου και γίνεται ανεξέλεγκτη, ατιμώρητη, κυριαρχική. Και φυσικά αυτή η αλλαγή της ψυχολογίας δεν περιορίζεται στους στρατιωτικούς αλλά διαχέεται σε όλα τα κοινωνικά στρώματα και κυρίως στα ΜΜΕ και τους επιστήμονες. Επίσης τα οικονομικά οφέλη δεν περιορίζονται στους λίγους επί κεφαλής. Διαχέονται και αυτά σε όλη την κοινωνία. Όσο για τα κρατικά οφέλη, με τους φόρους πηγαίνουν προς τους κοινωνικούς τομείς της Πρόνοιας, Υγείας, Παιδείας και Έρευνας. Έτσι τελικά πίσω από κάθε δολλάριο και κάθε ευρώ του κάθε πολίτη υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες θύματα των όπλων που κατασκευάζουν οι «πολιτισμένοι» για να εξοντώσουν τους «απολίτιστους», εισπράττοντας από τους θανάτους και τις καταστροφές τους κολοσσιαία κέρδη, ώστε να ζουν άνετα και πολιτισμένα και να δίνουν αφ’ υψηλού μαθήματα σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλες παρλαπίπες.

Συμπέρασμα: Από μια τέτοια κοινωνία αγρίων με γραβάτα, τι μπορεί κανείς να περιμένει; Η διαφορά μας εμάς των Ελλήνων από τους Ιρακινούς και τους Σύριους είναι γεωγραφικού χαρακτήρα, γιατί είμαστε πιο κοντά στα έθνη των «πολιτισμένων». Αν μας καίγανε ζωντανούς, όπως ετοιμάζονται να κάνουν τώρα με την Συρία, η οσμή των κρεάτων που καίγονται, ίσως έφτανε ως τη μύτη τους και αυτό είναι ενοχλητικό. Υπάρχουν άλλοι τρόποι για υπανάπτυκτους που κατά λάθος έγιναν Ευρωπαίοι. Εξ ίσου κερδοφόροι. 40 δισεκατομμύρια ευρώ κέρδισαν οι Γερμανοί από τη δική μας κρίση και από την κρίση των άλλων υπανάπτυκτων του Νότου…

Αθήνα, 29.8.2013

 

Μίκης Θεοδωράκης

Απάντηση Μίκη Θεοδωράκη 15.08.2019

Διαβάζω σε άρθρο του Μιχάλη Ιγνατίου - απάντηση στο δικό μου άρθρο για τη σημερινή κατάσταση των σχέσεών μας με την Τουρκία (https://hellasjournal.com/2019/08/krima-giati-o-mikis-theodorakis-dechthike-na-quot-athoosei-quot-to-kathestos-toy-tagip-erntogan/), ότι «αθώωσα το καθεστώς Ερντογκάν» και «πίστεψα τις ψευτιές του Ακιντζί»!

Προς Θεού! Τι σχέση έχει ο Ερντογκάν και ο Ακιντζί με τη δική μου σκέψη, το ήθος και τον πατριωτισμό μου; Και από πού προκύπτει ότι προτείνω να μοιραστούν στην Κύπρο τα όποια έσοδα 50%-50%;

Το μερίδιο των δύο πλευρών υποθέτω ότι πρέπει να είναι ανάλογο με τον πληθυσμό της κάθε πλευράς. Νομίζω ακόμα ότι δεν είμαι απλώς πατριώτης μαχητής αλλά ταυτόχρονα και προ παντός υπεύθυνος όταν πρόκειται για τα συμφέροντα του ελληνικού λαού και του ελληνισμού.

Η διαφορά μου με τους άλλους υπήρξε το γεγονός ότι ανιχνεύω καλλίτερα και προβάλλω χωρίς φόβο τον ακριβή συσχετισμό δυνάμεων σε κάθε περίπτωση. Όχι για να υποταχθώ σ’ αυτόν αλλά για να τον αντιμετωπίσω με τα μεγαλύτερα δυνατά οφέλη για την χώρα μας. Όχι με λόγια αλλά με έργα.

Έτσι θεώρησα ότι η στάση μας ως προς τις σχέσεις μας με την Τουρκία θα πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψιν:

Πρώτον: ότι είναι και θα είναι πάντοτε γειτονική χώρα και γειτονικός λαός, με τον οποίο πρέπει να συζήσουμε ειρηνικά χωρίς εκπτώσεις στα εθνικά μας συμφέροντα.

Δεύτερον: Στην γειτονική μας χώρα συμβαίνουν απρόβλεπτες εξελίξεις απέναντι στις οποίες οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί. Άλλωστε χάσαμε την Μικρά Ασία και την μισή Κύπρο γιατί είτε αγνοήσαμε είτε υποτιμήσαμε αυτές τις εξελίξεις και δεν τις αντιμετωπίσαμε έγκαιρα και ωφέλιμα για τον λαό μας. Στην Ελλάδα και στην Κύπρο. (Εκτός βεβαίως της ανεπάρκειας και των εγκληματικών ενεργειών μιας δικτατορικής κυβέρνησης στην δεύτερη περίπτωση…).

Τρίτον: Και στις δύο περιπτώσεις προδοθήκαμε από τους μεγάλους μας «Συμμάχους».

Τέταρτον: Πρέπει να καταλάβουμε επί τέλους ότι είμαστε απολύτως μόνοι και με βάση αυτή την πραγματικότητα οφείλουμε να χαράζουμε την στρατηγική και την τακτική μας.

Πέμπτον: Συμφωνούμε ότι θα θυσιάσουμε τη ζωή μας για την υπεράσπιση της ακεραιότητας της χώρας, έστω και αν αντιμετωπίσουμε μεγαλύτερες από μας δυνάμεις όπως κάποτε η Ιταλία του Μουσολίνι, η Γερμανία του Χίτλερ και τώρα οι εθνικιστές της Τουρκίας.

Με βάση αυτά τα πέντε σημεία, ας εξετάσουμε με ρεαλισμό τη σημερινή κατάσταση όπως την διαγράφει η ύπαρξη των υδρογονανθράκων. Το βασικό ερώτημα που οφείλουμε να θέσουμε είναι αν έχει ή όχι η Τουρκία τη δύναμη να εμποδίσει την Ελλάδα να εκμεταλλευθεί τον υποθαλάσσιο πλούτο της που οι ειδικοί τον υπολογίζουν σε δεκάδες τρισεκατομμύρια ευρώ!

Ομολογώ ότι για την επίλυση των διαφορών που ανέκυψαν, μεγάλο βάρος στη σκέψη μου είχε αυτός ο αμύθητος πλούτος. Φτάνει να τον εξασφαλίσουμε όχι μόνο από την Τουρκία αλλά πρώτα-πρώτα από τις Μεγάλες Δυνάμεις που καραδοκούν να τον πάρουν όλο για τον εαυτό τους. Έχω ήδη επισημάνει ότι δεν μπορεί η Ευρώπη των Τραπεζών να επηρεάζεται από μια οικονομία που αντιπροσωπεύει το 2% της Ευρωπαϊκής οικονομίας. Γι’ αυτό η τελευταία κρίση που μας γονάτισε, δεν είναι κατά τη γνώμη μου μονάχα οικονομική. Οι όροι των Μνημονίων (ειδικά και μόνο για την Ελλάδα) δεν ήσαν μόνο οικονομικοί αλλά κυρίως στόχευαν στη διάλυσή μας, ως λαού και ως χώρας. Όπως για παράδειγμα η αναγκαστική παράδοση σ’ αυτούς της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας αλλά και του Εθνικού μας Πλούτου. Πρέπει να είναι κανείς τυφλός για να αγνοεί αυτό τον τεράστιο εθνικό κίνδυνο. Δηλαδή την υποταγή και την μεταβολή του λαού μας σε φοβισμένο και πειθήνιο όργανό τους, ώστε να βάλουν στο χέρι τον υποθαλάσσιο εθνικό μας πλούτο στο σύνολό του!

Ο πατριωτισμός δεν μπορεί να είναι α λα καρτ αλλά οφείλει να βλέπει και να αντιμετωπίζει όλους τους κινδύνους. Και ιδιαίτερα αυτούς που προέρχονται από τους άσπονδους φίλους μας. Που είναι και οι πιο σοβαροί.

Αθήνα, 15.8.2019

Μίκης Θεοδωράκης

Πηγή : http://www.mikistheodorakis.gr

Για την Τουρκία και τα Σκόπια - του Μίκη Θεοδωράκη 15.08.2019

Διαβάζω ότι κάποιοι με κατηγορούν ότι ενώ επικαλούμαι τον ρεαλισμό στις σχέσεις μας με την Τουρκία, τον ξεχνώ όταν πρόκειται για τα Σκόπια.

 Θεωρώ όμως ότι με τα Σκόπια δεν έχουμε καμμιά διαφορά που να επηρεάζει την καθημερινή μας ζωή και πολύ περισσότερο να ενέχει σοβαρό κίνδυνο θερμού επεισοδίου ή πολέμου. Αυτοί θέλουν να ονομάζονται Μακεδόνες. Δηλαδή παίρνουν ένα όνομα ελληνικό. Δεν μπορούμε να τους εμποδίσουμε στην πράξη να το κάνουν. Άλλωστε στην ομιλία μου στο Σύνταγμα ήμουν σαφής για την ευθύνη της Ελλάδας που άφησε να ανατραφούν πολλές γενιές σ’ αυτή την πρώην χώρα της Γιουγκοσλαυίας με το ψέμα αυτό, γεγονός που κάνει να φαίνεται σχεδόν άδικη (αυτό ακριβώς είπα) την απαίτηση να παραιτηθούν από αυτό. Και πρότεινα να αφήσουμε τους Σκοπιανούς να ζουν με αυτόν τον εθνικό τους μύθο χωρίς εμείς να τους αναγνωρίσουμε ποτέ ως «Μακεδόνες».

Για ποιον λόγο; Γιατί απλούστατα, εάν η χώρα μας αναγνωρίσει τον μύθο αυτόν, τότε ο μύθος μεταβάλλεται σε αληθινή πραγματικότητα. Δηλαδή τους χαρίζουμε ένα κομμάτι από το δικό μας σώμα. Και είναι αυτό εθνική μειοδοσία απέναντι στην ακεραιότητα της πατρίδας μας που θα πρέπει να την αντιμετωπίζουμε με σεβασμό, δεδομένου ότι η Μακεδονία όπως η Ήπειρος, η Θεσσαλία, η Κρήτη και όλες οι άλλες επαρχίες της Ελλάδας δεν ανήκουν σε μας αλλά διαχρονικά στην ιστορία του ελληνικού Έθνους, σε όλες τις προηγούμενες γενιές των Ελλήνων που έχυσαν ακόμα και το αίμα τους για να γίνουμε αυτό που είμαστε, όπως και σ’ αυτούς που θα ρθουν μετά από μας.

 Κανείς επομένως δεν έχει το δικαίωμα να αγνοήσει αυτή την πραγματικότητα και μάλιστα μια κυβέρνηση μειοψηφίας, που περιφρόνησε βάναυσα την θέληση του λαού μας, ο οποίος υπερασπίστηκε και θα υποστηρίζει πάντα τον σεβασμό της ιστορίας μας και της ακεραιότητας της χώρας μας.

 Κατά τα άλλα μπορούμε να έχουμε ως γειτονικά κράτη καλές σχέσεις, όπως ακριβώς δηλαδή γινόταν πάντα, και πριν την υπογραφή της σύμβασης των Πρεσπών. Άλλωστε τα Σκόπια είναι γεμάτα από ελληνικές επιχειρήσεις. Οι Σκοπιανοί επισκέπτονται ελεύθερα την χώρα μας κι εγώ προσωπικά διηύθυνα στα 1997 τη μουσική του μπαλέτου μου «Ζορμπάς» με την εθνική τους ορχήστρα και χορωδία παρουσία του τότε προέδρου τους κ. Γκλιγκόρωφ και χιλιάδων ακροατών που με χειροκρότησαν με ιδιαίτερη θέρμη.

 Από πολύ παλιά, όταν η επίσημη πολιτική της χώρας μας μάς δηλητηρίαζε με τον «από βορρά κίνδυνο», εγώ επισκεπτόμουν τις βαλκανικές χώρες και τους διαβεβαίωνα ότι ο ελληνικός λαός δεν συμφωνεί με αυτή την φιλοπολεμική προπαγάνδα. Είχα συναντήσεις με τον Ζίβκωφ, τον Τσαουσέσκου, τον Αλία στην Αλβανία και τον στρατάρχη Τίτο που με είχε τιμήσει με την φιλία του.  Κι αυτό γιατί είχα πάντα την άποψη και την υποστήριζα έμπρακτα, ότι πρέπει να έχουμε πολύ καλές σχέσεις με όλους τους λαούς και κυρίως τους γειτονικούς.

 Αντίθετα με την Τουρκία, ο κίνδυνος «θερμού επεισοδίου» που δεν γνωρίζουμε πού μπορεί να οδηγήσει, είναι υπαρκτός. Δεν πρόκειται για μια κατάσταση που μπορεί ανώδυνα να διαιωνίζεται, όπως με τα Σκόπια. Οπότε, σε αντίθεση με το «Σκοπιανό», θα πρέπει προασπίζοντας τα αναφαίρετα δικαιώματά μας και μη παραχωρώντας σπιθαμή της εδαφικής μας ακεραιότητας και της εθνικής μας ανεξαρτησίας, να βρούμε μια λύση ως προς το οικονομικό σκέλος, που αφ’ ενός θα μας επιτρέψει να αξιοποιήσουμε τον μέχρι τώρα ανεκμετάλλευτο υποθαλάσσιο πλούτο μας και αφ’ ετέρου θα διασφαλίσει την ειρήνη στην περιοχή.


Αθήνα, 15.08.2019

Μίκης Θεοδωράκης

Πηγή : http://www.mikistheodorakis.gr

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΑ " ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ"

Άρθρο Μίκη Θεοδωράκη στα Νέα (10.8.2019)

11.08.2019

Αν και λόγω της ηλικίας μου έχω απομακρυνθεί από τα κοινά, η σημερινή συνέντευξη του Τουρκοκύπριου Προέδρου κου Ακιντζί στα ΝΕΑ, με αναγκάζει να «στρατευτώ» και να μιλήσω ξανά.

 Στα 1986 πήρα την πρωτοβουλία μαζί με άλλους φίλους στην Ελλάδα και στην Τουρκία και δημιουργήσαμε στην Κωνσταντινούπολη την πρώτη Επιτροπή Ελληνοτουρκικής Φιλίας που αμέσως βρήκε μεγάλη απήχηση στους λαούς των δύο χωρών.

 Όταν γύρισα στην Αθήνα, μετά την ίδρυση της Επιτροπής, το ΠΑΣΟΚ με υποδέχθηκε ως προδότη, μετά από λίγο όμως ο Ανδρέας Παπανδρέου με κάλεσε στο Καστρί για να μου πει «Έχεις δίκιο, εσύ είδες, εγώ δεν είδα, γι’ αυτό έχω καλέσει τους δημοσιογράφους που μας περιμένουν, γιατί θέλω να γίνει γνωστή η παραδοχή μου αυτή».

 Αμέσως μετά την συνάντηση με τους δημοσιογράφους, κάλεσε στο Καστρί ολόκληρη την Ελληνική Επιτροπή για να μας παρακαλέσει να μεταφέρουμε στην Τουρκία ένα δικό του μήνυμα φιλίας.

 Πήγαμε λοιπόν στην Κωνσταντινούπολη για να μεταφέρουμε το μήνυμα του Α. Παπανδρέου. Όλη την ώρα που διάβαζα το μήνυμα αυτό μπροστά στην κάμερα του μοναδικού τότε Κρατικού τηλεοπτικού σταθμού της Τουρκίας, ο σταθμός έδειχνε για πρώτη φορά την φωτογραφία του Έλληνα Πρωθυπουργού.

 Την επομένη στην Άγκυρα είχαμε συναντήσεις με όλους τους αρχηγούς των κομμάτων και φυσικά με τον τότε Πρωθυπουργό κ. Οζάλ. Σε όλους μεταφέραμε τις απόψεις του Α. Παπανδρέου για την έναρξη μιας νέας εποχής στις σχέσεις των δύο χωρών και όλοι τις δέχθηκαν με μεγάλο ενθουσιασμό.

 Μαζί με την Τουρκική Επιτροπή Ελληνοτουρκικής Φιλίας, που είχε επί κεφαλής τον Καθηγητή του Πανεπιστημίου της Άγκυρας Εκρέμ Ακουργκάλ, περιοδεύσαμε σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Τουρκίας και παντού μας υποδέχθηκαν με τον ίδιο ενθουσιασμό.

 Στην Ελλάδα είχαμε την ίδια απήχηση, κυρίως στην ελληνική επαρχία, όπου είχαν ξεκινήσει να γίνονται τοπικές επιτροπές αρχίζοντας από την Πρέβεζα και τα Γιάννενα.

 Αμέσως μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου, έγινε πρωθυπουργός ο Κων/νος Μητσοτάκης, που μου ανέθεσε κι αυτός να μεταφέρω το δικό του μήνυμα φιλίας και συνεργασίας στον κ. Οζάλ που στο μεταξύ είχε γίνει Πρόεδρος της Τουρκίας.

 Μεταφέρω εδώ τα όσα μου είπαν οι δύο πολιτικοί ηγέτες:

 Μητσοτάκης: «Ας κάνουμε μια καινούρια αρχή, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Κεμάλ Ατατούρκ».

 Οζάλ: «Είμαι πρόθυμος και ευχαριστώ τον Έλληνα πρωθυπουργό. Όσα λέγονται περί επεκτατικής μας πολιτικής είναι μύθοι. Σήμερα η αξία των λαών δεν μετριέται με την εδαφική έκταση της χώρας τους αλλά με την κοινωνική τους ανάπτυξη. Αυτό κάνω εγώ αυτή τη στιγμή. Μείωση των στρατιωτικών μας δαπανών κατά 2%. Με τα κεφάλαια που θα εξοικονομηθούν, θα φτιάξουμε δεύτερη γέφυρα στην Ιστανμπούλ, αυτοκινητοδρόμους και στην ανατολική Τουρκία ένα μεγάλο φράγμα, το φράγμα Ατατούρκ, που θα ανεβάσει κάθετα την εθνική μας οικονομία. Τέλος κάναμε κι αυτό: »

 Και μου δείχνει το κινητό του τηλέφωνο, που τότε ήταν άγνωστο σε μας. Ακολούθως με ρώτησε ποιος είναι ο αριθμός τηλεφώνου του σπιτιού μου και ποια ξένη γλώσσα μιλάει η γυναίκα μου. Του είπα «γαλλικά». Και τότε εκείνος πήρε τον αριθμό από το κινητό του, είπε γαλλιστί στην γυναίκα μου που απάντησε «Είμαι ο Πρόεδρος Οζάλ, χαίρομαι πολύ που σας μιλώ, σας δίνω τον σύζυγό σας» και μου έδωσε το τηλέφωνο.

 Παραθέτω όλες αυτές τις λεπτομέρειες, για να καταλήξω και πάλι ύστερα από πολλές δεκαετίες που μεσολάβησαν, στις σκέψεις και πρωτοβουλίες σχετικά με την Τουρκία.

 Θα μου πείτε ότι σήμερα είναι ο Ερντογκάν κλπ. κλπ. Βεβαίως η Τουρκία έχει αλλάξει. Όμως εκείνο που δεν πρόκειται να αλλάξει στους αιώνες των αιώνων, είναι ότι η Τουρκία θα είναι στη θέση της, δηλαδή θα είναι το γειτονικό μας κράτος και θα αποτελεί πάντα στοιχειώδη ανάγκη και για τους δυο μας να συζήσουμε όσο γίνεται πιο ειρηνικά και -γιατί όχι;- φιλικά.

 Εξ άλλου οι λαοί μας δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Φτάνει οι ηγέτες να φέρονται με υπευθυνότητα και ρεαλισμό.

 Και τώρα έρχομαι στους υδρογονάνθρακες.

 Από το 2012 μαζί με τους συνεργάτες μου στην ΣΠΙΘΑ προβάλαμε πρώτοι εμείς τις μελέτες των Αντώνη Φώσκολου, Θεόδωρου Καρυώτη, Ηλία Κονοφάγου, Νίκου Λυγερού και άλλων για την ύπαρξη μεγάλου υποθαλάσσιου πλούτου που κρύβεται στην Ανατολική Μεσόγειο και καλέσαμε την Κυβέρνηση να κηρύξει την ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), ώστε να διαφυλαχθούν τα κοιτάσματα που ανήκουν στην Ελλάδα και που η αξία τους υπολογίζεται σε πολλά τρισεκατομμύρια ευρώ.

 Και ερωτώ: Γιατί καμμιά ελληνική κυβέρνηση δεν τολμά να ανακηρύξει την ελληνική ΑΟΖ; Εγώ πιστεύω ότι δεν μας το επιτρέπουν οι ΗΠΑ και η Ευρώπη. Όπως έχει αναπτύξει επανειλημμένα ο καθηγητής κ. Γεώργιος Κασιμάτης, το πρώτο βήμα θα έπρεπε να είναι η κατάργηση των σχετικών παραγράφων των Μνημονίων, με βάση τις οποίες όποιο εισόδημα αποκτά η Ελλάδα, πηγαίνει κατ’ ευθείαν στους δανειστές.

 Συμφωνώ όμως, ότι υπάρχει και η τουρκική απειλή ως εμπόδιο. Εμπόδιο που θα μπορούσε ίσως να αρθεί αν πριν κάνουμε αυτό το βήμα, προσπαθούσαμε να συνεννοηθούμε με την Τουρκία. Γιατί δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια: Ότι η ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ και η εκμετάλλευση των υποθαλασσίων κοιτασμάτων είναι πολύπλοκη υπόθεση.

 Η δική μου άποψη είναι ότι η Τουρκία περιβάλλεται από τη θάλασσα και αισθάνεται ασφυξία όταν για τον άλφα ή βήτα λόγο υπάρχουν ουσιαστικά εμπόδια όπως είναι τα νησιά μας, που ακυρώνουν την συμμετοχή της στην εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου, πράγμα που θα επιθυμούσε ως χώρα περιβαλλόμενη από θάλασσα.

 Θυμάμαι ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής που ήταν υπέρμαχος της ελληνοτουρκικής φιλίας, μου έλεγε ότι οι Τούρκοι αισθάνονται όπως θα αισθανόμασταν κι εμείς εάν η Σαλαμίνα και η Αίγινα ήταν τουρκικά νησιά. Θεωρώ λοιπόν, ότι θα πρέπει να κατανοήσουμε αυτή την ασφυξία της Τουρκίας και συζητώντας μαζί της να καταλήξουμε σε μια ρεαλιστική λύση, σε μια συμφωνία των δύο πλευρών που να ξεπερνά τους τύπους και να λαμβάνει υπ’ όψιν το γεγονός ότι η Τουρκία ασφυκτιά και απειλεί, με αποτέλεσμα να μένει ανεκμετάλλευτος ο υποθαλάσσιος πλούτος.

 Άλλωστε ο πλούτος αυτός είναι τόσο μεγάλος, ώστε αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουμε να μεταβάλουμε την Τουρκία από ανταγωνιστή σε συνεταίρο. Όσο για τα ποσοστά του ενός και του άλλου, αυτά θα είναι το αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων που θα γίνουν με γνώμονα το διεθνές δίκαιο αλλά και την κοινή λογική που θα εμπνέεται τόσο από το αίσθημα δικαιοσύνης όσο και από τον ωμό ρεαλισμό. Αυτό το θεωρώ πολύ προτιμότερο για τα ελληνικά συμφέροντα από τη δημιουργία μετώπου εναντίον της Τουρκίας με κίνδυνο μια πολεμική σύρραξη που θα την πληρώσουν οι λαοί και από τις δυο όχθες του Αιγαίου.

 Όσον αφορά τον Πρόεδρο κ. Αναστασιάδη, απορώ γιατί όταν ξεκίνησε την οριοθέτηση των ζωνών της Κυπριακής ΑΟΖ, πράγμα απολύτως σωστό, δεν θεώρησε ως πολύ θετικό στοιχείο την συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων, που θα ήταν ένα μεγάλο βήμα προς την ουσιαστική ειρήνευση της Μεγαλονήσου. Στο κάτω-κάτω είναι κι αυτοί κάτοικοι της ίδιας χώρας και το γεγονός ότι είναι μειοψηφία, κάνει ακόμα μεγαλύτερη κατά τη γνώμη μου την ευθύνη της πλειοψηφίας, όταν μάλιστα πρόκειται για την αναγκαία γαλήνη που χρειάζονται όλοι οι λαοί για να πάνε μπροστά.

 Η παρουσία των τουρκικών «ειδικών» πλοίων (που δείχνει τον βαθμό σύγχυσης της τουρκικής πλευράς) δεν αντιμετωπίζεται με την παρουσία των ξένων εταιριών και του στόλου των ΗΠΑ. Όλα αυτά είναι εφήμερα, ενώ η γειτονία με την Τουρκία είναι γεγονός που δεν αλλάζει.

 Οι ιαχές για την δήθεν πλεονεκτική θέση της χώρας μας στη συγκεκριμένη συγκυρία λόγω των μετώπων κατά της Τουρκίας και της υποστήριξης της Ελλάδας από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη είναι επικίνδυνοι ακροβατισμοί. Σκεφτείτε μόνο τι θα γίνει αν ο Ερντογκάν ή κάποιος μεταγενέστερος Πρόεδρος της Τουρκίας συμφωνήσει να ξαναγίνει η Τουρκία βάση των Αμερικανών. Τότε, εν ριπή οφθαλμού, όλα θα έχουν αναστραφεί αφήνοντας το ν λαό και τη χώρα μας στο έλεος της μοίρας του.

 Υπολογίζω ότι αυτή η ώρα είναι η τελευταία μας ευκαιρία εάν θέλουμε να επωφεληθούμε από τον δικό μας πλούτο που θα αναδείξει τον ταλαίπωρο λαό μας και την χώρα μας σ’ αυτό που της αξίζει, δηλαδή σε μια χώρα αυτάρκη και ανεξάρτητη, με οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη.

πηγή: https://www.mikistheodorakis.gr

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Ενώ έφτασε και πάλι η ¨γιορτή της Δημοκρατίας¨, εμείς δεν έχουμε κανένα λόγο να γιορτάζουμε γιατί η Δημοκρατία ¨δε μένει πια εδώ¨.

Σε μια υποδουλωμένη από τα Μνημόνια χώρα και υπό το καθεστώς οικονομικής -και όχι μόνο- βίας δεν μπορούν να διεξαχθούν ελεύθερες εκλογές. 

Το κομματικό σύστημα και τα χειραγωγούμενα κυρίαρχα ΜΜΕ, προσπαθούν εκβιαστικά να σύρουν τους πολίτες στην κάλπη. Ας αναρωτηθούμε λοιπόν πόσο πολύ χρειάζονται τη νομιμοποίησή τους μέσα από την δική μας ψήφο. 

Ο μόνος λόγος που γίνονται και αυτές οι εκλογές είναι για να νομιμοποιήσουν τις απάνθρωπες αποφάσεις και τις άνομες Συμφωνίες τους με τους παράνομους δανειστές, που μοναδικός σκοπός τους είναι η κατάφωρη παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, η συρρίκνωση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, η κατάργηση των εθνικών χαρακτηριστικών μας, η καταστροφή της εθνικής οικονομίας, η εξαθλίωση των ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων και η απομύζηση του εθνικού μας πλούτου.

Οι στημένες εκλογικές μάχες έχουν πάντα δύο πόλους , που εξυπηρετούν τον ίδιο τελικά σκοπό και αρκετά αναχώματα-καπετανάτα ως υποτιθέμενες εναλλακτικές ώστε να δημιουργούν μια ψευδή αίσθηση της επιλογής στους ψηφοφόρους. 

Τα αναχώματα λειτουργούν ως δεξαμενές ¨προθύμων εφεδρειών¨ που θα ¨θυσιαστούν¨ την κατάλληλη ώρα προκειμένου να εκτελέσουν τις διαταγές των αφεντικών τους.

Με μεγάλη μας λύπη , παρακολουθούμε το μεγαλύτερο μέρος της Αριστεράς να προσπαθεί να σκαρφαλώσει στο λεωφορείο ¨ο Πόθος για την εξουσία¨ συμμετέχοντας στο παιχνίδι του συστήματος , στριμωγμένοι στη γαλαρία σαν τους φτωχούς συγγενείς αντί περήφανα να παραιτηθούν σύσσωμοι και να κατέβουν στο δρόμο με το Λαό ,όπως τους κάλεσε πάμπολλες φορές ο Μίκης. 

Εμείς ως ριζοσπάστες , προσπαθώντας να χτυπήσουμε το εξουσιαστικό σύστημα προτείνουμε την μαζική κι οργανωμένη αποχή των πολιτών απ΄τις εκλογές μέχρι να αποκατασταθεί η Δημοκρατία στον τόπο μας. Η ανατροπή που ονειρευόμαστε προϋποθέτει πολίτες, αποφασισμένους να διεκδικήσουν με κάθε μέσο τη ζωή και την αξιοπρέπειά τους κι αυτό θα γίνει μόνον όταν ο λαός πάρει πραγματικά την εξουσία στα χέρια του.

Δεν υπάρχει άλλη επιλογή.

Ή εμείς θ΄ ανατρέψουμε το διεφθαρμένο κομματικό σύστημα ή τα κόμματα θα ανατρέπουν συνεχώς τη θέληση του Λαού.

«Οι εκλογές, η Τιμή και η θηλιά» του Μίκη: Ζούμε σε μια εποχή σαν τη γερμανική Κατοχή

"Μεταφέρω τη σκέψη μου στην εποχή της γερμανικής κατοχής και σκέφτομαι πώς θα αντιδρούσαν οι Έλληνες στην περίπτωση που ο τότε γκαουλάιτερ αποφάσιζε να γίνουν εκλογές. Δηλαδή θα δεχόταν να πάρουν μέρος σ’ αυτή τη διακωμώδηση της Δημοκρατίας συγκροτώντας κόμματα με «πρόγραμμα εξουσίας» ή θα έπαιρναν τα βουνά όπως και έγινε, γιατί όπως αποδείχθηκε, οι Έλληνες εκείνης της εποχής ήταν ακόμα πατριώτες περήφανοι και αντιμετώπιζαν τους πάνοπλους γκαουλάιτερ όρθιοι και έτοιμοι να θυσιαστούν για την τιμή και την αξιοπρέπεια της πατρίδας.

Και ερωτώ: Υπάρχει ή όχι σήμερα διακωμώδηση της Δημοκρατίας, όταν κάποιος ισχυρός που πάνω από τα κεφάλια μας ελέγχει 100% τη χώρα μας, μας «αφήνει» να έχουμε κόμματα με διαφορετικές απόψεις, έτσι, για τα μάτια του κόσμου και για τα δελτία των οκτώ, με τον όρο ότι όποιος κι αν κερδίσει τις εκλογές θα είναι υποχρεωμένος να εφαρμόσει το ίδιο πρόγραμμα, δηλαδή αυτό που επέβαλε ο κύριος Γκαουλάιτερ, αφού προηγουμένως κατάφερε να εξασφαλίσει και μια ελληνική υπογραφή.

Κι ας μην διανοηθεί κανείς να αμφισβητήσει την σύγκριση που κάνω ανάμεσα στις δύο κατοχές, τη σημερινή και την προχθεσινή, με τη δικαιολογία ότι τότε υπήρχαν όπλα ενώ τώρα τάχα δεν υπάρχουν. Γιατί τι είναι άραγε η οικονομική ασφυξία; Στην περίοδο της ξένης κατοχής οι Γερμανοί αν δεν τους πείραζες, δεν σε πειράζανε. Όμως τότε, γιατί ξεσηκώθηκαν οι Έλληνες; Ξεσηκώθηκαν βασικά για ηθικούς λόγους. Γιατί ντρέπονταν να τους διατάζουν οι άλλοι και να αποφασίζουν για τη ζωή τους οι άλλοι. Ξεσηκώθηκαν για την Τιμή! Γι’ αυτή την έρμη Τιμή, που για μας, για όλους τους περήφανους και ελεύθερους πατριώτες, ήταν η πεμπτουσία της ύπαρξής μας."

Μίκης Θεοδωράκης 

12-9-2015

http://www.mikistheodorakis.gr/el/writings/articles/?st=30&nid=5192

Σπίθα Θεσσαλονίκης

6/07/2019

Ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΚΑΛΕΙ ΞΑΝΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΕΝΩΘΟΥΝ

25.05.2019

Μήνυμα Μίκη Θεοδωράκη για την συναυλία στο Καλλιμάρμαρο την 24η Ιουνίου 2019

Ας μου επιτραπεί να πω ότι δεν θεωρώ τη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο σαν ένα ακόμα αφιέρωμα προς εμένα αλλά σαν ένα προσκλητήριο σε ό,τι πίστεψα περισσότερο στη ζωή μου: Στην ενότητα των Ελλήνων.

Απορώ ειλικρινά, πως υπάρχουν ακόμα Έλληνες που δεν έχουν κατανοήσει, ότι στις κορυφαίες στιγμές της ιστορίας μας οι Έλληνες ήταν ενωμένοι. Όπως και ότι ο εθνικός διχασμός ήταν υπαίτιος για όλα τα δεινά που έζησε ο Λαός μας.

Κι αυτό δεν είναι άποψη ενός ρομαντικού καλλιτέχνη αλλά η καθαρή ιστορική αλήθεια.

Ειδικά μετά τα Μνημόνια, μας χρειάζεται μια μακρά περίοδος ανάκαμψης, προόδου και αναγέννησης.

Πιστεύω όμως ότι η πιο μεγάλη ίσως απώλεια, υψίστης εθνικής σημασίας, είναι το γεγονός ότι χάθηκε ο ανθός του Έθνους. Οι εκατοντάδες χιλιάδες νέες και νέοι, μορφωμένοι και επιστήμονες οι πιο πολλοί, με άλλα λόγια η ατμομηχανή που θα μας οδηγούσε προς το μέλλον.

Με σφιγμένη καρδιά θα ήθελα με τα τραγούδια μου να βοηθήσω όλους τους συμπατριώτες μου να ενωθούν γύρω από αυτόν τον μέγιστο στόχο: Να ξαναφέρουμε τα παιδιά μας στην πατρίδα. Όμως ποια πατρίδα; Σε μια πατρίδα όπου οι μισοί θέλουν να εξαφανίσουν τους άλλους μισούς, την ώρα που η χώρα μας βγαίνει αργά και βασανιστικά από την κρίση, ενώ παράλληλα τα απειλητικά σύννεφα στην γειτονιά μας γίνονται κάθε μέρα και πιο μαύρα;

ΕΝΩΘΕΙΤΕ ! Βάλτε την αμαξοστοιχία «Ελλάς» πάνω στις ράγες της συνεργασίας, της δημιουργίας και  της προόδου. Φέρτε ξανά την ανοχή και την ευγένεια στην πολιτική αλλά και στην καθημερινότητά μας. Βοηθήστε τον Λαό μας να ξαναγίνει αυτός που με την λάμψη του κάποτε κέρδισε τον παγκόσμιο θαυμασμό. Ξαναφέρτε πίσω τα φωτεινά μυαλά της νέας γενιάς.

Αυτό είναι το μήνυμα που με έκανε να δεχθώ να ξανασηκωθώ από το βάρος των αμέτρητων χρόνων που μάταια θέλουν να με γονατίσουν. Μόνο και μόνο για να βοηθήσω με τις μικρές μου δυνάμεις να μπορέσει η συναυλία αυτή να βροντοφωνάξει με βεβαιότητα: «Είσαι Έλληνας! Αυτό που ήσουν κάποτε θα γίνεις ξανά!»

Αθήνα Παρασκευή 17 Μαΐου του 2019

Μίκης Θεοδωράκης

Πηγή : www.mikistheodorakis.gr

Δήλωση Μίκη Θεοδωράκη

13.05.2019

Σχετικά με κείμενο που κυκλοφορεί τελευταία στο διαδίκτυο με τίτλο "ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ" και με το όνομα μου πρώτο στη λίστα αυτών που συνυπογράφουν, θα πρέπει να πω ότι αν και δεν διαφωνώ γενικά με την ουσία του μηνύματος που εκπέμπει, όμως για πρώτη φορά το είδα σήμερα στο διαδίκτυο και ουδέποτε το υπέγραψα. Δεν γνωρίζω που αποσκοπούν αυτοί που κυκλοφόρησαν το  κείμενο, θεωρώ όμως ότι είναι ή πολύ αφελείς ή πολύ πονηροί.

Αθήνα, 13 Μαΐου 2019

Μικης Θεοδωρακης

πηγή : http://www.mikistheodorakis.gr